صفحه اصلی|اخبار|درس خارج فقه نظام سیاسی اسلام|تماس با ما
منو اصلی
اوقات شرعی
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
عضویت
پيوست دوم آزادى عقيده، ابزار سياسى
پيوست دوم آزادى عقيده، ابزار سياسى تاریخ ثبت : 1390/12/03
طبقه بندي : آزادى، عقل و ايمان ,
عنوان : پيوست دوم آزادى عقيده، ابزار سياسى
آدرس فایل PDF : <#f:86/>
مولف : <#f:89/>
نوبت چاپ : <#f:90/>
متن :

|396|

پيوست دوم




آزادى عقيده، ابزار سياسى

آزادى عقيده در بحث‏هاى علمى، يك اصل حقوقى شمرده مى‏شود؛ ولى آيا در مناسبات
اجتماعى نيز، از همين اعتبار برخوردار است يا يك ابزار سياسى به حساب مى‏آيد؟

عملكرد دولت‏هاى غربى، به‏ويژه در رفتار با مسلمانانى كه بر عقايد دينى و شعاير مذهبى
خود پافشارى دارند، نقاب از چهره ظاهرالصلاح و رياكارانه آن‏ها برمى‏دارد و نشان مى‏دهد كه
چگونه مدعيان سرسخت حمايت از حقوق بشر و آزادى، به قول حافظ، خود به خلوت، آن كار
ديگر مى‏كنند و آن‏چه مى‏نمايند، نيستند. قضيه اخراج دختران مسلمان روسرى به سر، از
مدارس فرانسه و تأييد صريح يا ضمنى اين امر از سوى شوراى دولتى فرانسه، با توجيه بيم
منجر شدن اعطاى اين آزادى، به مخالفت با اصل دوم قانون اساسى، نشان داد كه تا چه
اندازه در مهد آزادى، آزادى وجود دارد. هم‏چنين محاكمه روژه گارودى، نويسنده و فيلسوف
معاصر فرانسوى، به علت انتشار كتابى تاريخى - تحليلى در فرانسه نيز مبيّن ميزان صداقت
آن‏ها در طرفدارى از آزادى بيان و انديشه و ابراز آن است.[1]

يكى از حقوق‏دانان كشورمان پس از طرح اين موضوع مى‏گويد:

در سال 1372 در يك سمينار دانشجويى، در دانشگاه هايدبرگ آلمان شركت داشتم. يك
دانشجوى دختر مسلمان آن دانشگاه، كه اصلاً ترك بود، ضمن اظهار علاقه‏مندى به داشتن
پوشش اسلامى (روسرى) مى‏گفت: در اين صورت، به عناوين مختلف برايم ايجاد اشكال
مى‏كنند و براى فارغ التحصيل شدن و گرفتن شغل، مشكل جديدى برايم ايجاد مى‏نمايند، هر
چند به حسب ظاهر، چيزى نمى‏گويند.[2]

(1). ر.ك: روژه گاردى، محاكمه آزادى در مهد آزادى، ترجمه مجيد خليل‏زاده.

(2). حسين مهرپور، مقدمه حكومت‏هاى غير انسانى (نقض حقوق بشر در اروپاى امروز)، ص‏9.


|397|

مشكل اساسى دنياى امروز، آن است كه تفسير آزادى و قدرت اجراى آن، در اختيار
كسانى‏است كه از اساس، با حضور دين در جامعه مخالفند و بُعد معنوى انسان را به
هيچ‏مى‏انگارند. آزادى نزد آنان، رها بودن اميال بشر است. حضرت امام خمينى(ره) در
اين‏باره‏مى‏گويند:

راستى چرا دنيا در برابر كسى كه اجازه ندهد تا دختران مسلمان، به دل‏خواه خود با
پوشش‏اسلامى، در دانشگاه‏ها درس بخوانند يا تدريس كنند، ساكت نشسته است؟ جز اين
است كه تفسير و تأويل آزادى و استفاده از آن، در اختيار كسانى است كه با اساس
آزادى‏مقدس، مخالفند؟[1]

اينك عناد با اسلام را در جبهه‏هاى مختلفى كه سلطه‏طلبان جهانى، در برابر مسلمانان
گشوده‏اند، مى‏توان تماشا كرد. در اين صحنه‏ها آزادى صرفاً يك ابزار است كه شيوه استفاده از
آن را منافع آنان مشخص مى‏كند؛ مثلاً جالب است كه كميسيون حقوق بشر سازمان ملل، كه
پس از پيروزى انقلاب اسلامى، پيوسته جمهورى اسلامى را به نقض حقوق بشر متهم
مى‏كند، هرگز در دوران رژيم شاه و در برابر جنايات آن، موضع‏گيرى رسمى درباره نقض
حقوق بشر در ايران نكرده است، در حالى‏كه گزارش‏ها و شكايت‏هاى فراوانى در اين‏باره
به‏كميسيون مزبور مى‏رسيد.[2] اين كميسيون، با سكوت خود، ادعاى مضحك سفير شاه در
آمريكا را تأييد مى‏كرد كه: هيچ كشورى مانند ايران، اصول حقوق بشر را رعايت
نكرده‏است.[3]

پيوند رژيم شاه با دولت‏مردان حاكم بر ايالت متحده، باعث آن شده بود كه سازمان‏هاى
حقوق بشر، در يك رفتار سياسى، از جنايتكاران رژيم شاه، به عنوان مناديان حقوق بشر نام
ببرند.[4] و هرگز انتقادى بر آنان نداشته باشند، بلكه برعكس، تصريح مى‏كردند كه اگر كارتر از
حقوق بشر دم مى‏زند، به هيچ وجه به منافع خود در روابط با ايران صدمه وارد نخواهد


(1). امام خمينى، صحيفه نور، ج‏21، ص‏109.

(2). سعيد مير ترابى، رژيم شاه و سازمان‏هاى حقوق بشر، ص‏97.

(3). همان، ص‏104 (به نقل از: روزنامه رستاخيز، 25/9/1356).

(4). همان، ص‏122 (اظهارات رئيس كميسيون حقوق بشر سازمان ملل، درباره اشرف پهلوى).


|398|

ساخت[1] و حتى در مهرماه 1357 كه كشتار مردم بى‏دفاع در خيابان‏ها به اوج خود رسيده بود،
وزير خارجه انگليس، رسماً اعلام كرد كه حقوق بشر در ايران، براى او چندان اهميتى ندارد:

صرف‏نظر از ارزش شاه براى تأمين منافع ملى بريتانيا، ما بايد تداوم سلطنت او را بر حكومت
ملاهاى جاهل يا كمونيست‏ها ترجيح دهيم.[2]

صحنه ديگر فعاليت‏هاى تخريبى مدعيان حمايت از آزادى عقيده را در شيطنت‏هاى
تبليغى آنان عليه اسلام بايد ديد كه بنا به گزارش مدير اجرايى شوراى روابط مسلمانان آمريكا،
هاليود براى مخدوش كردن چهره اسلام و مسلمانان، فيلم‏هاى صد ميليون دلارى مى‏سازد.
دشمنان اسلام، كه در شبكه‏هاى سازنده فيلم‏هاى سينمايى در هاليود نفوذ كرده‏اند، از سال
1985 ميلادى تاكنون هفتصد فيلم سينمايى ضد اسلامى توليد كرده‏اند. در اين فيلم‏ها
مسلمانان انسان‏هايى خون‏آشام، تروريست، افراطى و منبع خشونت و خطر براى فرهنگ و
تمدن غربى معرفى مى‏شوند و در اثر آن، محافل يهودى آمريكا توانسته‏اند شهروندان آمريكا
را عليه مسلمانان اين كشور بسيج كنند.[3]

آيا در چنين فضايى، كه اسلام و مسلمانان در محاصره سخت‏ترين فشارهاى روحى و
تضييقات سياسى قرار دارند، امكان تحقيق بى‏طرفانه و آزاد درباره اسلام وجود دارد و عقيده
اسلامى، مصون از تعرض است؟ ادوار سعيد، نويسنده مسيحى، كه از نزديك، مسائل تبليغى
را در آمريكا مطالعه كرده است، مى‏گويد:

امروزه تقريباً هيچ چيز در مورد مطالعه اسلام، كاملاً آزاد و بدون قيود و حدود، از ناحيه
فشارهاى فورى معاصر نيست. اين وضعيت، بسيار با عينيت غيرسياسى، كه از ناحيه خيلى از
علماى شرق‏شناس، راجع به كارشان ادعا مى‏شود، فاصله دارد.[4]

تحريف حقايق، با استفاده از شيوه‏هاى غيرمحسوس، چنان خوانندگان و بينندگان
رسانه‏هاى مكتوب و تصويرى را تسخير مى‏كند، كه مجال فكر را از آنان مى‏ربايد و ايشان را


(1). همان، ص‏179 (سخنان برژينسكى، مشاور امنيت ملى كاخ سفيد، با فريدون هويدا، نماينده ايران در سازمان ملل).

(2). همان، ص‏181 (به نقل از: پرويز راجى، خدمت‏گزار تخت طاوس، ص‏283).

(3). روزنامه قدس، 30/5/79.

(4). ادوار سعيد، پوشش خبرى اسلام در غرب، ترجمه عبدالرحيم گواهى، ص‏256.


|399|

از پيش، به نتايج مشخصى مى‏رساند. ادوار سعيد نقل مى‏كند:

يكى از چاپ‏هاى جلد شميز حكومت اسلامى [آيةاللَّه‏] خمينى را مؤسسه انتشارات مانور،
تحت عنوان نبرد من (عنوانى از كتاب هيتلر) به چاپ رسانيد. همراه با متن اين كتاب، جورج
كارپوزى جونيوز (گزارشگر روزنامه نيويورك پست) در تحليلى بر اين كتاب نوشت: آيت‏اللَّه
خمينى نيز مانند هيتلر، فردى مستبد و ستمگر، تهديدى عليه نظم و صلح جهانى است.
اختلاف عمده مؤلف نبرد من (هيتلر) و كتاب خنك و بى‏روح حكومت اسلامى آن است كه
اولى ملحد و دومى تظاهر به خداپرستى دارد.[1]

(1). همان، ص‏101.

تعداد نمایش : 1655 <<بازگشت
 

 فهرست مجلات فصلنامه حکومت اسلامی بصورت فایلهای PDF

 

 

 فهرست کتاب ها 

 

 

درس خارج
«فقه نظام سیاسی اسلام»
استاد: حضرت آیت‌الله محسن اراكی دام‌عزه

         کلیه حقوق برای مرکز تحقیقات علمی دبیرخانه خبرگان مجلس محفوظ است.

صفحه اصلی|اخبار|راهنمای تنظیم و ارسال مقالات|کتاب ها|فصلنامه|درباره ما